Nie każdy wie, że pojedynki jeden na jeden można rozgrywać także w pokerze. Jak to działa? Oto poker Heads Up – strategia gry 1 na 1 dla początkujących!
Czym różni się gra heads-up od standardowego stołu?
Dla większości graczy w pokerze najczęściej wybieraną formą rozgrywki jest najpopularniejszy na świecie Texas Holdem (i jego podtypy, jak no-limit hold’em). Właśnie w tę odmianę odbywają się liczne turnieje, a gra toczy się tam pomiędzy większą liczbą graczy. O full ringu mówimy wówczas, gdy przy stole (ring to po angielsku okrąg) zasiada pełna liczba zawodników, czyli najczęściej dziewięciu lub dziesięciu. Tam każdy typ przeciwnika może być inny, a grając w karty w takim gronie, wymagana jest szczególna dawka cierpliwości i pewnego rodzaju wszechstronności. Oczywiście cechy te są również przydatne podczas ogrywania przeciwnika w grze heads-up, ale… czym ona w ogóle jest?
Nazwa ta oznacza nic innego jak dostąpienie sytuacji gry jeden na jednego. Można to porównać do dwóch rewolwerowców na Dzikim Zachodzie, którzy stoją naprzeciwko siebie i czekają, aby wystrzelić. W końcu właśnie w tamtych regionach poker przeżywał swój złoty okres. O grze jeden na jeden możemy mówić w różnych kontekstach. Pierwszy to taki, kiedy dane rozdanie jest dedykowane grze heads-up. Innymi słowy, od początku zakłada się, że przy stole będzie siedzieć tylko dwóch graczy. Jest to popularny format na wielu turniejach spod znaku sit and go (tj. bez wyznaczonego terminu rozpoczęcia, kiedy gra rozpoczyna się wówczas, gdy przy stole zbierze się odpowiednia liczba zawodników). Turnieje 1 na 1 odbywają się w formie indywidualnej, jak i mistrzowskiej.
Inny przykład, gdy dochodzi do walki pary rywali, następuje wówczas, gdy przy standardowej rozgrywce przy stole w bitwie o pulę żetonów zostaje dwóch graczy. Chodzi o sytuację, kiedy wszyscy pozostali porzucili już swoje szanse na wygraną i stwierdzili, że lepiej spasować. W wielu aspektach wygląda to dokładnie tak samo, jak z góry założona gra jeden na jednego.
Jak dobierać zakres rąk startowych w pojedynku?
Podstawowa różnica rozgrywki heads-up od tej standardowej wiąże się z liczbą graczy, jaka zasiada przy rozdaniu. Logicznym jest więc, że w takim przypadku o wygranej decyduje pokonanie tylko jednego rywala. Szanse wynoszą więc 50 na 50, a to prowokuje zdecydowanie bardziej agresywną, szybszą i zdecydowaną grę. W trakcie rozgrywki jeden na jeden za każdym razem trzeba działać sprawnie i płynnie. Matematyka nie kłamie i w takiej sytuacji tylko jedna osoba może mieć lepszy układ kart na ręce. Oznacza to, że zawodnik ma większe szanse, by to właśnie jego układ był tym silniejszym. Jak zrozumieć tę kwestię praktycznie?
Gdy gra się w full ringu, ręce startowe powinny być dokładniej analizowane. Przy większej liczbie przeciwników jest większe prawdopodobieństwo, że któryś z oponentów będzie miał lepszy układ. Tam można dać sobie trochę czasu. Można sfoldować, czym bynajmniej nie okaże się swojej słabości. Będzie to jedynie wyrażenie nadziei, że w kolejne rozdanie wchodzimy z lepszą ręką startową. W klasycznym pokerze trzeba być po prostu bardziej ostrożnym i starać się dobierać węższy zakres rąk startowych.
W grze jeden na jednego sprawy mają się inaczej. Tam wchodzi się do gry na żywo ze znacznie większą liczbą rąk. Jeszcze raz matematyka: prawdopodobieństwo, że jedna ręka jest mocniejsza od ręki jednego gracza, jest znacznie bardziej korzystne niż fakt, gdy takich rąk może być osiem lub dziewięć. Niektórzy statystycy przekonują, że każda lepsza ręka od J5 ma 50 procent na wygranie rozdania (nie ma tu mowy o kolorze). W walce o pulę żetonów istotne jest natomiast to, aby zagrania nie były schematyczne, bo to najgorsze, co można zrobić, grając 1 na 1. Jeśli rywal przeczyta swojego przeciwnika, wygra wiele rozdań.
Znaczenie agresji i pozycji w grze 1 na 1
Co do rozgrywki jeden na jednego, relatywnie rzadko w kontekście strategii porusza się tematy gry przed czy po flopie. Najważniejszymi aspektami związanymi z tym, jak rozgrywamy takie partie, są agresja oraz wszechobecny blef.
Większość graczy, którzy dorobili się w pokerze 1 na 1, cechuje się charakterystyczną i wręcz wrodzoną tendencją do agresywnej rozgrywki. Jak najczęściej wchodzą do gry, rzadko pasując, podbijają stawkę (raise) i starają się wykazywać wysoki stopień pewności siebie. Nawet jeśli drugi gracz ma świadomość taktyki, jaką stosuje się, grając 1 na 1, częstokroć takie zagrywki mentalne i tak będą skuteczne. Z drugiej strony – nie brak pokerzystów niemających większego pojęcia o tej odmianie rozgrywki, co można wykorzystać. Ważne przy tym, aby w tej swojej agresji pamiętać o zmienności stylu. Jednostajność – nawet przy tak nacechowanej grze – może skutkować rozczytaniem.
Natomiast absolutnym fundamentem pokera heads-up jest blef. Jeden z najmocniej kojarzonych z tą grą karcianą aspekt w zmaganiach 1 na 1 nabiera kluczowego znaczenia. Wiąże się to zarówno z agresją, jak i faktem, że oszukać w ten sposób trzeba tylko jednego gracza. Bardzo często będzie miał on po prostu słabe układy. Prawdopodobieństwo posiadania lepszego układu od przeciwnika jest tu znacznie większe niż w wieloosobowej rywalizacji. Oczywiście nie należy blefowania nadużywać, trzeba też obligatoryjnie obserwować przeciwnika w poszukiwaniu najdrobniejszych wskazówek. Jednakże w 1 na 1 zarówno na preflopie, jak i na flopie, ukrywanie swoich intencji odgrywa dużą rolę.
